شمعدانی

geranium-ugol.ir
نام علمی : PELARGONIUM HORTOM
نام رایج : شمعدانی
زیستگاه :آفریقا
طبقه بندی : گیاهان همیشه سبز
مشخصات کلی :
فک کنم همگی با انواع شمعدانی ها آشنا باشین.تقریبا میشه گفت قدیما تو هر خونه ای یه گلدون شمعدانی پیدا میشد.
حالا بگذریم.شمعدانی گیاهی دائمیست که همیشه سبز بوده و رنگ گلهایش تنوع زیادی داره.
معروف ترین نژاد خانواده شمعدانی ها پلارگونیوم هست.این نژاد همان شمعدانی معمولی است که گلهای تقریبا بازتری نسبت به دیگر هم خانواده ای ها خودش داره.
شمعدانی دارای برگ های تقریبا گردی است که اکثرا در رنگهای سبز روشن،قرمز و سبز تیره هستند.اما امروزه انواع بسیار زیادی از شمعدانی ها توسط عمل هیبریداسیون به دست آمده.
شمعدانی دارای بویی تقریا زیباست،مخصوصا وقتی به برگها دست بزنید بویی در محیط پخش میشود.
همانطور که در بالا گفته شد این گیاه یک گیاه دائمی است و هر ساله گلهای بیشتری نسبت به سال پیش تولید میکند اما کیفیت گلها با بالا رفتن سن گیاه شدیدا پایین میاد.
ارتفاع این گیاه میتواند تا 80 سانتی متر برسد (البته نژاد های پاکوتاه نهایتا تا 40 سانتی متر ).گلهای شمعدانی متشکل از 5 گلبرگ میباشند.شمعدانی جز گیاهانی هست که بصورت یکجا گل میدهد یعنی اینکه هر شاخه گلی که تولید میکند حاوی حداق 3 گل است.
آبیاری :
شمعدانی نیازمند بستری مرطوب است اما توجه داشته باشید بستر نباید خیس آب باشد.تنه این گیاه در مقابل خیسی بستر خیلی سریع پوسیده شده و از بین میرود.
آبیاری را بعد از نیمه خشک شدن سطح خاک انجام دهید.
پیشنهاد میشود از آبی استفاده کنید که کمترین میزان املاح را داشته باشد.بهترین پیشنهاد ایناست که آب را چند روز نگه دارید تا رسوبات آن ته نشین شوند.
خاک :
بهترین بستر برای شمعدانی ها استفاده از بستر های مرکب از پیت ماس هست.این گیاه نیازمند محیطی است که رطوبت خوبی در خود حفظ کند.محیط پیت ماس بهترین نگه دارنده رطوبت است.
دما و نور :
شمعدانی ها به دلیل انجام عمل سبزینه،نیازمند نوری مستقیم هستند.البته باید گفت این گیاه برای گل دادن نیازمندنور مستقیم در حدود 5 ساعت در روز هست.در غیر اینصورت کیفیت گلهای تولید چندان جالب نخواهد بود.
همچنین باید توجه داشت بهترین دمای پرورش شمعدانی چیزی در حدود 20 تا 25 درجه سانتی گراد میباشد.
تکثیر :
تکثیر این گیاه زیبا از دو طریق انجام میشود.
اولین روش روش کشت بذر است که باید توجه شود نباید بذر ها در خاک فرو روند.بذر ها را روی بستر پیت ماس مرغوب ، در یک فضای در بسته (لوازم یکبار مصرف درپوش دار) بکارید.گیاهان حاصله شبیه به پیاه مادری نخواهند بود و اصولا رنگ های جدیدتری تولید میکنند.
دومین روش،روش قلمه گیری است.قلمه هایی به اندازه حداقل 10 سانتی متر از گیاه را تهیه کنید و بعد از گذاشتن یاهان درون آب به مدت 1 هفته تقریبا نمایی کوچکی از ریشه ها ظاهر خواهند شد.محل برس قلمه را به پودر ریشه رنی آغشته کنید و سپس در بستر ماسه بکارید.
*ممنونیم که مطالب گل سنتر را کپی نمیکنید.*

پاسخی دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *